De Heilige Schrift. De bijbel omvat twee hoofddelen: 1. Het Oude Testament. Dit is de heilige schrift van het joodse volk. De rooms-en oud-katholieke kerk, de orthodoxe kerken en de lutherse kerken kennen in hun oude testament bepaalde boeken en delen van boeken die door andere kerken als apocrief worden beschouwd en daarom in die kerken als deuterocanoniek worden aangemerkt. 2. Het Nieuwe Testament. Dit zijn de in het Grieks geschreven evangeliën over het openbare leven van Jezus en de geschriften van Jezus’ leerlingen uit de allervroegste periode van het christendom. (Religieus Erfgoedthesaurus) https://data.cultureelerfgoed.nl/term/id/cht/c8fdad4c-96e9-4a78-9506-b371853e6e09

1. Algemene term in de rooms-katholieke kerk voor een boek van religieuze aard, die gebeden, godvruchtige oefeningen en soms ook hymnische teksten bevatten. 2. In de reformartorische kerken is het de benaming voor een boek waarin behalve het Nieuwe Testament, het psalm- en gezangboek, de liturgische formulieren en belijdenisgeschriften zijn opgenomen. 3. In de oud-katholieke kerk wordt de benaming kerkboek gebruikt voor een boek met de teksten voor de eucharistieviering, de getijden en de sacramentsbedieningen, dat door de kerkgangers wordt gebruikt. Het boek komt alleen voor in gedrukte vorm. (Religieus Erfgoedthesaurus) https://data.cultureelerfgoed.nl/term/id/cht/c22d93cf-1aa0-4602-b1b6-4afb3d3f0c4e