This painting by the Belgian artist Gust de Smet shows the corner of a room with a woman seated on a chair. Behind her there is a girl holding a doll in her arms and both the characters are shown in a very stylized way. The woman’s head is oval and her eyes are large and high up in her face. She does not have any ears. The outlines of her left arm and hand continue in her right arm and form an oval together with the shoulders and the breasts are shown as circles. The girl is holding her left arm in the same way as her mother and her hair is represented in a single simple form. Her mouth, like her mother’s, is sharply defined. The work is painted in earthy colours with occasional strokes of black. There is no central light source and the space is not constructed in accordance with the laws of a central perspective. The characters are viewed from the front; the floor more or less from above. 'The combination of perspectives and the diagrammatic representation of the characters reveal the influence of Cubism, but for De Smet it was not only the formal structure of the image that is important. This serves only as a means to show the true content of the painting – the emotion which it evokes and reflects. De Smet deliberately rejected a realistic representation of a theme. In 1923 he said that “the visual imitation of nature can greatly impede pure expression.” His work can be classified as expressionist art. His interest in the ordinary life of simple people is shared with other Belgian artists such as Permeke and Brusselmans. This subject, like the use of earthy colours, is characteristic of Flemish Expressionism.
olieverf op doek
oil on canvas
Op dit schilderij van de Belgische kunstenaar Gust de Smet is een hoek van een kamer, met daarin een vrouw op een stoel te zien. Achter haar staat een meisje met een pop op de arm. De personen zijn sterk gestileerd weergegeven. Het hoofd van de vrouw heeft de vorm van een ei; de ogen zijn groot en hoog geplaatst. Ze heeft geen oren. De contourlijn van haar linkerarm en -hand wordt voortgezet in haar rechterarm en vormt samen met de schouders een ovaal. De borsten worden als cirkels weergegeven. Het meisje houdt haar linkerarm hetzelfde als de moeder. Het haar van het meisje wordt weergegeven in één eenvoudige vorm. Haar mond, evenals die van haar moeder, tekent zich scherp af. De voorstelling is in aardkleuren geschilderd met hier en daar wat zwart. Er is geen centrale lichtbron en de ruimte is niet geconstrueerd volgens de wetten van het centraal perspectief. De personen worden van voren gezien; de vloer meer van bovenaf. 'De combinatie van standpunten en de schematisering van de personen verraden de invloed van het kubisme. Maar voor De Smet is niet alleen de formele opbouw van het beeld van belang. Deze dient slechts als middel om de ware inhoud van het schilderij - de emotie die het oproept en weergeeft - vorm te geven. De Smet keert zich bewust af van het natuurgetrouw weergeven van een motief. Hij zegt in 1923: " ... dat de visuele nabootsing der natuur de zuivere expressie geweldig in den weg staat." Het werk van De Smet kan expressionistisch genoemd worden. Zijn interesse voor het gewone leven van eenvoudige mensen, deelt hij met landgenoten als Permeke en Brusselmans. Deze thematiek is, evenals het gebruik van aardkleuren, karakteristiek voor het Vlaams expressionisme.