In het begin waren het stenen, later veelal palmhouten heften die, kunstig gesneden, vork en mes sierden. De motieven waren eerst menselijke figuren, daarna dierfiguren. Paarden die uit de voermand (bagge) eten, stoere leeuwen enzovoort. Het waren voorwaar geen siervoorwerpen maar gebruiksvoorwerpen die, als men elders op bezoek ging, vaak werden meegenomen omdat de gastheer en de gastvrouw onvoldoende bestek hadden. In de open ruimte onder de figuren - het kooitje - bevindt zich een 'zieltje', een losgesneden bolletje of klompje. Zo'n zieltje maakte de vork compleet. Ontroerend om te zien hoe de vorken zijn afgesleten. Ook naaldenkokers, breipenhouders, pijpkassen en broodplanken werden aldus versierd.